Θέλω κάτι να σου πω..μπορώ?

Θωμά,ποτέ δεν κατάλαβες τι ήσουν για μένα..αλλά δεν φταις εσύ..ποτέ δεν σου έδειξα κάτι παραπάνω από απλή συμπάθεια μερικές φορές και αντιπάθεια...έτσι σε αντιμετώπιζα από αμηχανία φόβο δειλία... δεν μιλάμε καθόλου..λες και δεν υπάρχω..ή μαλλον σαν να μη γνωριστήκαμε ποτέ...αλλά δεν γνωριστήκαμε και ποτέ...η σύσταση του Κώστα όπως φαίνεται δεν ήταν αρκετή για μας...δεν ήξερα τίποτα για σένα και όμως σε έρωτευτηκα...σε αγάπησα...με μια αγάπη δυνατή...πιάστηκα στο γαλάζιο των ματιών σου και δεν μπορούσα να βγω από τα δίχτυα σου..και ακόμα προσπαθώ απεγνωσμένα να ξεφύγω...αλλά δεν γίνεται..οι ανεκπλήρωτοι έρωτες δεν ξεχνιούνται ποτέ...με έχεις πληγώσει με λόγια σου...με έχεις σκοτώσει με την αδιαφορία σου..και εγώ ακόμα σ'αγαπάω..είσαι ένα τριαντάφυλλο που πληγιάζει τα χέρια μου...αλλά δεν το αφήνω..γιατί είναι τόσο όμορφο....εγώ συνεχίζω να σε υπερασπίζομαι..να σε σέβομαι και να σε εκτιμώ...αν και ξέρω το τι νιώθεις για μένα... Αλλά ακόμα και τώρα όταν με κοιτάς βυθίζομαι σε μια γλυκιά ζάλη...και σκέφτομαι ότι είναι γλυκός ο έρωτας... Τρέλα ή κάτι άλλο? Δεν ανοίγεσαι σε κανέναν ούτε σε μένα..είσαι κλειστός χαρακτήρας...είχα όλη τη δυνάμη της θέλησης μου να προσπαθήσω να επουλώσω κάποια παλιά τραυματά σου..αλλά δεν με αφήνεις να πλησιάσω..με διώχνεις...τώρα έχουμε φτάσει στο τέρμα του γκρεμού..δεν υπάρχει γυρισμός..ώρα να πέσουμε και οι δύο στο κενό..ώρα να τελειώνουμε... Έμαθα κάτι από σένα,ότι δεν πρέπει να αγαπάμε πριν γνωρίσουμε κάποιον..και ότι η αγάπη δεν εκφράζεται με τρόπους ακραίους όπως επεδίωξα εγω.. αλλά ξέρω ότι έμαθες και εσύ κάτι από μένα..ακόμα και αν δεν το παραδέχεσαι...